जागौ हामी यो तीजमा...

" तीजका गीतहरु बज्न थाले जताततै, नाच्न लागे दिदि-बहिनीहरु रमाई रमाई, सुखदुख सम्झेर झुम्न लागिन् वरिपरि"  

रातो सारीमा सजिएकिछौ,

सुनको गहनामा लदियेकिछौ,
पोते र चुरामा बेरियेकिछौ,
सिन्दुर र टिकामा धपक्क बलेकिछौ ।

प्रतिस्पर्धा नगरौ दिदि-बहिनि सारी र गहनामा ।

खानाहरु खेरा नफालौ दरखाने नीहुमा,
भोका र नांगा धेरैछन यो देशको हकमा ।
रुढिबादी परम्परालाई  तोड्नुपर्छ गाउघरमा,  
मिलेर एकजुट हुनुपर्छ नारीको हकमा ।

आङखस्ने रोग ले सताएकोछ आमाहरुमा ।
मातृ मृत्युदर चुलिदै गएकोछ यो देशमा ।
बिधुवाहरु बढेकाछन् दन्द्द कालमा ।
प्रसुतीगृहको कमिले मृत्यु हुँदैछन पहाडमा ।
मीलेर एकजुट हुनुपर्छ नारीको हकमा ।

रातो सारी, हरियो पोते लगाएर नाच्नुपर्छ यो तीजमा,
पानी नाखायी बर्त बस्नुपर्छ मायाको हकमा ।
परम्परालाई  बिर्सिनुहुन्न आधुनिकताको  नाममा ।
हाम्रो अधिकारको बारेमा लेखिनुपर्छ यो नयाँ नेपालमा .......

 

तिमि आउदा....

तिमि पुर्णिमाको रातमा आउदा पनि,
तिमि जुनेली रातमा आउदा पनि,
जिन्दगीको अन्तिम क्षणमा आउदा पनि,
जिन्दगी उत्सामय र रंगिनमय बनाएर गयौ ।

संद्यालाई पनि प्रभात बनाएर गयौ  ।
सुकेका पातहरुमा हरियाली छाएर गयौ । 
अध्यारिएको मनमा दीयो जलाएर गयौ।
बषन्त रीतु नै रीतु छाएर गयौ |

पतझडको मौसममा पालुवा मौलाएर आये।
न गायेर बसेका चराहरु गाउन थाले ।
वरिपरी कृष्णका बासुरी बज्न थाले।
गोपिनीहरु  नाच्न थाले...
  

कहाँ छ मेरो देश ?

दौडीरहेकि थिए देशको झन्डा बोकेर,
कराउदै थिए नेपाल बनाऊ हीड भनेर,
खुट्टा नांगा थिए, पेट भोको थियो,
काधमा परिवारको संजाल थियो,
टाउकोमा देशको भार थियो।
कसलाई बिसाउ, कसलाई बोकी हीडौ ?
तिमिलाई खुवाउदा, देश भोकाऊछ।
तिमिलाई मायागर्दा, देश बिग्रिन्छ ।।


कालकोठरीमा छोरीबेटीहरु छटपटाइ रहेकीछन् छुटकारा निम्ति,
भौतारिरहेका छन्  युवाहरु रोजगारीका निम्ति,
दिनभरी हिडदैछन् नारीहरु पीउने पानिका निम्ति,
बालकहरु रोयिरहेकछन एक एक गाँस निम्ति ।

म  हिडीरहेकीछु,  दौड़ीरहेकिछु,  भागीरहेकी  छु,

कहाँ छ मेरो सुन्दर देश ? कहाँ छ मेरो प्यारो देश ?
बुद्धको देश र उपदेश खोजेरहेकी छु। 

मेरो देश, प्यारो देश नेपाल कहाँ छौ ?

क्षितिजबाट बोलाइ रहेको छ  मलाई।

आहा !! देखेमैले मेरो देश नेपाल देखे मैले !!!

हिमालहरु हाँसि रहेका छन्

बनका फाँटहरुमा चराहरु गायीरहेक छन्

बगैचामा सुन्दर फूलहरु फुलेका छन्

तीजका  गीतहरुमा दिदिबहिनीहरु नाचिरहेकी छन्

बालकहरु बृद्दहरुको काखमा खेलिरहेक छन्।

त्यो स्वर्गमा पुगेर म पनि रमाए,
त्यो आनन्दमयी हावाले झन्डा पनी फरफराउन थाल्यो।

केहीगरु भन्ने जागर म मा पनि आउन थाल्यो।

उठ्दैछु म, हिडदैछु म, दौड़दैछु म, कराउदैछु म..
मेरो देश नेपाल...
प्यारो देश नेपाल..
सुन्दर देश नेपाल ...
शान्तीको देश नेपाल...

उसले बिर्सिदा

उस्ले मलाई पूर्णरुपले बिर्सिसक्यो जस्तो लाग्छ,
तेसैकारणले होला चिट्ठी पनि आउन छाड्यो।
बर्षात को मौशम पनि गैसक्यो,
मायाप्रीतिको मौशम पनि गैसक्यो,
आकाशलाई कालो बादल ले घेरिसक्यो।
बर्षात ले सारसंसार भिजाइसक्यो,
तर मेरो पानीको भाँडा रित्ताका रित्तैछ,
एउटा सानो पानी को थोपा पनि ओठलाई छुन सकेन् ।
हरेक बिहान काग कराएर उडीहाल्छ,
हरेक बिहान म गहनामा सजिएकी हुन्छु,
कहिले अध्यारोमा त, कहिले उज्यालोमा,
म आफ्ना धेरै बाटाहरुमा पाइलाहरु चलाइरहेकी हुन्छु ।
म धेरै मानिसहरु बाट हासोको पात्र भैरहेकी हुन्छु।।     
 
  
  

परदेशीएको व्यथा...

आफ्नै देशमा परदेशी भएछु।

आफ्नै घरमा बिरानो भएछु।।

सधै हिडीरहने बाटोमा बटुवा पो भएछु ।।।

एकदशक बितिसक्यो परदेशीएको,

सोचेर गएको थिए घरसंसार बसौला भनेर ।

सपना देखेको थिए फूलहरु फूलाउला भनेर,

फर्किदा न फूल थियो, न घर थियो

केवल माकुराको जालो थियो ।।

जतिनै कष्ट पाएपनि हाँसी हाँसी सहेको थिए ।

सुख पाउला भन्ने आशमा , दुखलाई मेटाउदै गएको थिए ।।

सुख त पाउन सकिन , दुख झन् झन् बढी पो भएछ ।।।

रोपेर गएका फूलहरु पनि मुर्झाउन लागे ।

आफ्नै घरको बाटो पनि बिराउन लागे ।

साचेर राखेका ढुंगाहरु पनि भत्किन लागे ।

अबत आफ्नै घरको कुकुरपनी भुक्न लागे ।

आफ्नै देशमा परदेशी भएछु।

आफ्नै घरमा बिरानो भएछु।।

सधै हिडीरहने बाटोमा बटुवा पो भएछु...........